Η Τελευταία κατάδυση του Dave Shaw

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια αληθινή ιστορία θανάτου και επιβίωσης σε ένα από τα πιο επικίνδυνα σπορ στον κόσμο, την υποβρύχια σπηλαιολογία. Μια ιστορία που μου έκανε τρομερή εντύπωση διαβάζοντας την και που πιστεύω θα κάνει και σε εσάς. Μια ιστορία για δύο φίλους κορυφαίους στο είδος τους ο καθένας, μοναδικοί, πρωτοπόροι, παθιασμένοι εξερευνητές και φτιαγμένοι από εκείνο το κράμα ανθρώπων που σπανίζουν. Μια ιστορία φιλίας, αλτρουισμού και ικανοτήτων. Αλλωστε πάντα σε συναρπάζουν τέτοιες ιστορίες είναι η αλήθειαΟλη την ιστορία μπορείτε να την διαβάσετε στο βιβλίο Raising the Dead ή από εδώ σε κομμάτια http://dive-monster.com/tag/bushmans-hole/



 
Επίσης μπορείτε να δείτε το πλήρες ντοκυμαντέρ στο ΥοuTube


Ας μάθουμε λίγα πράγματα πρώτα για τους δυο φίλους.
Don Shirley: Παγκοσμίου φήμης άγγλος σπηλαιοδύτης που σήμερα κατοικεί στη Νότια Αφρική. Τεχνικός δύτης με απίστευτες ικανότητες και κυρίως διαυγής κατά την διάρκεια των αμέτρητων εμπειρικών του καταδύσεων. Εκπαιδευτής εκπαιδευτών της ΙΑΝΤD. Γνωστός από το πλούσιο συγγραφικό έργο του πάνω στην τεχνική κατάδυση και περισσότερο γνωστός για τη φιλία του και την σχέση του με τον David Shaw.
David (Dave) Shaw: Πασίγνωστος αυστραλός τεχνικός δύτης με τρομερές φυσικές και ψυχικές ικανότητες, πιλότος στο επάγγελμα και κυρίως ένας από τους 8 ανθρώπους στον κόσμο που καταδύθηκαν σε σπήλαια κάτω από τα 240 μέτρα. Απόλυτος κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ κατάδυσης με επαναπνευστήρα κλειστού κυκλώματος στα 270 μέτρα. Στις 28 Οκτωβρίου του 2004 μέσα σε μια καταδυτική ημέρα ο Shaw έσπασε τα ακόλουθα ρεκόρ:

* Μεγαλύτερο βάθος με συσκευή Rebreather
* Μεγαλύτερο βάθος σε μια σπηλιά με ένα Rebreather
* Μεγαλύτερο βάθος σε κατάδυση σε υψόμετρο με ένα Rebreather
* Μεγαλύτερο βάθος κατάδυσης και ανάδυσης με χρήση γραμμής

Χρησιμοποίησε ένα Mk15.5 και τα ακόλουθα μείγματα αερίων: trimix 4/80, 10/70, 15/55, 17/40, 26/25, nitrox50, και 100% οξυγόνο. Η ανάδυσή του μέσα στο σπήλαιο ήταν από σχοινί 1.550 μέτρων. Η διάρκεια κατάδυσης και ανάδυσής του ήταν 9 ώρες και 40 λεπτά.

Η ιστορία αρχίζει κάπως έτσι: Στη βόρεια περιοχή του ακρωτηρίου της Νότιας Αφρικής, κοντά στην έρημο Καλαχάρι βρίσκεται η Τρύπα Μπούσμαν (Bushman's Hole) το τρίτο βαθύτερο σπήλαιο του κόσμου. Τουλάχιστον 270 μέτρα βάθος πρέπει να καταδυθεί κάποιος για να φτάσει στον πυθμένα της τρύπας (271m. max.depth), θα χρειαστεί μόνο 10 λεπτά περίπου για να φτάσει στο κατώτατο σημείο, αλλά τουλάχιστον 10 ώρες για να επιστρέψει στην επιφάνεια. Ακόμη και οι πιο έμπειροι δύτες του κόσμου παίζουν την ζωή τους όταν προσπαθούν κάτι τέτοιο.

Το 1994 ένας 20άχρονος δύτης ο Deon Dreyer κατέβηκε στον Τρύπα Μπούσμαν. Είχε 200 επιτυχημένες καταδύσεις στο ενεργητικό του σε διάφορες αποστολές σαν δύτης ασφαλείας και βοηθός. Δεν γύρισε ποτέ από αυτή του την κατάδυση. Ολες οι αποστολές από τότε που έγιναν στη τρύπα γνώριζαν ότι στον πάτο της βρίσκεται το σώμα του άτυχου δύτη. Οι γονείς του είχαν βάλει μια πινακίδα εκεί στη μνήμη του. To τραγικό της υπόθεσης ήταν το γεγονός οτι ο γιός τους θα έμενε για πάντα εκεί στον πάτο της τρύπας καθώς ελάχιστοι δύτες μπορούσαν να επιχειρήσουν μια ανέλκυση του σώματός του. Δέκα χρόνια αργότερα ο Dave Shaw ένας Αυστραλός πιλότος και έμπειρος δύτης πήγε στους γονείς Dreyer και προσφέρθηκε να ανακτήσει το σώμα του γιού τους.

Ο Dave ''αισθάνθηκε πολύ συνδεδεμένος με τον Deon'', λέει ο στενός του φίλος Don Shirley. Έτσι έγινε κάτι σαν προσωπικό στοίχημα γι' αυτόν να τον φέρει πίσω. Το σχέδιο γρήγορα εξελίχθηκε σε ένα περίπλοκο εγχείρημα (διαβάστε τις σκέψεις του ίδιου πριν το εγχείρημα απο την προσωπική του ιστοσελίδα που παραμένει μέχρι και σήμερα online). Θα χρειαζόταν επτά ή οκτώ δύτες υποστήριξη, δεκάδες φιάλες αερίου και πολλά άλλα υλικά. Ενώ ήταν εύκολο στο χαρτί όλοι όσοι θα συμμετείχαν γνώριζαν ότι θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο.

Μόνο επτά άνθρωποι περιλαμβανομένου και του Shaw είχαν πάει βαθύτερα από 240 μέτρα και τρεις από αυτούς είχαν πεθάνει! Τον Οκτώβριο του 2004 ο David Shaw έφτασε στο σώμα του άτυχου δύτη σε βάθος 271 μέτρων στον βυθό της τρύπας και μαζί με αυτό έσπασε και το παγκόσμιο ρεκόρ σε τέτοιου είδους κατάδυση. Προσπάθησε να ανασύρει το σώμα αλλά οι φιάλες του θύματος είχαν κολλήσει στον λασπώδη πυθμένα και δεν μπορούσε να ξεμπλέξει το σώμα από τον εξοπλισμό που ήταν μαζί με τα σχοινιά ένα κουβάρι. Αρχίζοντας την ανάδυσή του ασφάλισε το σώμα με ένα σχοινί δένοντας το στο κεντρικό σχοινί της γραμμής του και υποσχέθηκε να ξαναγυρίσει.

Την Πρωτοχρονιά του 2005, ο David Shaw ξαναγύρισε. Ταξίδεψε στην έρημο Καλαχάρι της Νοτίου Αφρικής σε μια τοποθεσία γνωστή στους ντόπιους ως Boesmansgat. Προορισμός του ήταν τα 270 μέτρα κάτω από την επιφάνεια. Στις 8 Ιανουαρίου περπάτησε στο νερό, φόρεσε και μετέφερε εκεί μερικά από τα πιο προηγμένα καταδυτικά εξαρτήματα που είχαν παρουσιαστεί ποτέ. Τοποθέτησε μια κάμερα στο κράνος του για να μεταδίδει τα δεδομένα και να γίνει η καταγραφή του συμβάντος και καταδύθηκε. Στα πρώτα μέτρα κάτω από την επιφάνεια ήταν μια σχισμή στο δολομίτη που μόλις και μετά βίας χωρούσε ώστε να δεχθεί τον ίδιο, τον εξοπλισμό του και τις φιάλες αλουμινίου που μετέφερε μαζί του. Εβαλε πρώτα τις φιάλες πιασμένες επάνω στην γραμμή κατάδυσης, γλίστρησε μέσα από το άνοιγμα και εξαφανίστηκε από τα μάτια της ομάδας υποστήριξης αφήνοντας πίσω του τον κόσμο του φωτός και της ζωής.

Στη συνέχεια ένας δεύτερος δύτης κατέβηκε από την ίδια ρωγμή στην πέτρα. Αυτός ήταν ο Don Shirley, ο φίλος του Shaw και συχνά το καταδυτικό του ζευγάρι σε συνθήκες πέρα από τα όρια. Ενας από τους λίγους ανθρώπους στον κόσμο που ήταν εξουσιοδοτημένος και μπορούσε να ακολουθεί τον Shaw εκεί που πήγαινε. Κάτοχος και αυτός ενός ρεκόρ της τάξης των 250 μέτρων. Στην κοινότητα των ακραίων καταδύσεων πέρα από το όριο ο Don Shirley θεωρείται αυθεντία.

Είκοσι πέντε λεπτά αργότερα ένας από τους άνδρες ήταν νεκρός. Ο άλλος διέτρεχε θανάσιμο κίνδυνο και θα περνούσε τις επόμενες 10 ώρες να αγωνίζεται για την ζωή του τηρώντας τα σενάρια επιβίωσης στις στάσεις αποσυμπίεσης.

Αυτό που συνέβη εκείνη την ημέρα εκεί είναι πέρα από την κατανόηση των περισσότερων ανθρώπων. Αλλά είναι επίσης μια συγκλονιστική ανθρώπινη ιστορία φιλίας, ηρωισμού, άκρατης φιλοδοξίας και συμβιβασμού με την απώλεια. Μια τραγική ιστορία!


Αυτή είναι η ιστορία των δύο φίλων που σφραγίστηκε με τον χαμό του David και αυτός είναι ένας φόρος τιμής από εμένα (με την απόδοση των κειμένων όσο γίνεται καλύτερα και γλαφυρότερα στην Ελληνική) σε έναν μεγάλο δύτη – εξερευνητή.

Ελλήνισε και Απέδωσε - Πρωτότυπο Άρθρο του Κώστα Ανδρεάδη ©

Τα πιο Δημοφιλή Άρθρα